Category Archives: Literature

प्रेमको मृत्यु  (सागर अजनबी)

प्रेमको मृत्यु (सागर अजनबी)

कस्तो तिम्रो मन ? समुन्द्रको छाल हावाको लहर अथवा जुनेलीको जुन ? तिमी प्रेम लाइ परिभाशित गर्छौ तर मैले तिम्रो प्रेम लाई बुझ्न सकिन वास्तबिकतामा कस्तो तिम्रो प्रेम ? टर्‍ओ , अमिलो , पिरो या गुलियो जरुवाको पानी जस्तै भुतल मा बहीरहेछौ म खहरेको डिल मा बसेर तिमी लाई पर्खि रहेछु यथार्थमा तिम्रो सम्पुर्ण शरिर श्वाश्वत आत्मिय प्रेम को बदला मैले तिमीलाई दिन चाहेको थिए मेरो मुटु र सजिब अस्तितो छितिजपारी गए झै मेरो सपना गयौ तिमी चन्द्र, बृहस्पति वा मंगल ग्रह तिम्रो मौनतामा मेरो चाहनाहरु बिलिन भए कताकता ठोक्किएर >>>

आमाको आग्रह (आनन्द श्रेष्ठ)

आमाको आग्रह (आनन्द श्रेष्ठ)

(कविता) पख न छोरा मलाई यति खेर दुष्टहरूले बलात्कार गरिरहेका छन् र म चाहन्न म बलात्कृत हुँदा कोही गर्भमा रहुन् म चाहन्न कोही दुष्ट मेरो छोरा भएर जन्मियुन् म गर्भपात गराउन चाहन्न, र म अहिले बलात्कृत हुनबाट बच्न सकेको छैन, यतिखेर तिमीलाई एउटा नेता चाहिएको छ नभन बुद्ध जन्माऊ आमा म सक्दिन बुद्ध जन्माउन, नभन बि पि जन्माऊ आमा म सक्दिन बि पि जन्माउन, नभन मदन भण्डारी जन्माऊ आमा म सक्दिन, नभन मनमोहन जन्माऊ आमा म सक्दिन, र म सक्दिन फेरि-फेरि एकै जनालाई बारम्बार जन्माउन, यहाँ नेताको खाँचो छ कोही >>>

एउटा तिम्रो निम्ति (गीता पन्थ)

एउटा तिम्रो निम्ति (गीता पन्थ)

सबै सबै त थियो मसँग हेर न एउटा तिम्रो निम्ति कति धेरै आफन्तहरुका छाडेर आएँ गुराँस, हिमाल, पहाड, पाखा पखेरा कति गर्नु तिनीहरुका कुरा सबै सबै त थियो मसँग घाम आफ्नै घाम उदाउने खुला छानो माया अभिसिंचित उर्वर माटो संस्कारका नालीबेली नदीहरु भाइचाराले लहलह झुल्ने मनको फाँट अपनत्वको ढकमक्क सयपत्री के थिएन हँ मसँग ? सबैभन्दा ठूलो आमा थिइन दाजु-भाइ दिदी-बहिनी थिए सन्चो बिसन्चो सोधिरहने छिमेकी खाए नखाएको खबर लिने आफन्त सीमाहीन प्रेमिल सम्बन्धका पीपल जराहरु के थिएन हँ मसँग ? अभावमै परितृप्त नामको बोझिलो खास्टो आत्म स्वाभिमानले गौरवान्वित सुगन्धित >>>

दसैँ (बासु ढकाल)

दसैँ (बासु ढकाल)

दसैँ………………… प्रत्येक बर्षको दसैँ थुप्रै टाउकाहरु छिनेर बिते र पुनः रावणका झैँ पलाएनन् बोका खसीको झैँ भो मान्छेको नियति आफै संग पराजित छ कठै मान्छे र पनि के को बिजयोत्सर्ग मनाउँदैछ कुन्नि ? ऊ आफैलाई थाह छैन एउटा गतिलो दसैंको चाहना नमेटिदै थुप्रै मानवीय टाउकाहरु बलि चढे थुप्रै सिऊँदोहरु उजाडिए तर सिंगो देशमा कहिल्यै दसैँ आएन एक टुक्रा चिची र एक धर्को नानामै अझै गाउँ बेसी दसैँ खोज्दैछ र यतिखेर पश्चिमा जिन्दगी बाँचेर पूर्वीय संस्कृति जोगाउने धुनमा आडम्बरी दसैँ मनाउदैछौ हामी र सधै .. बराजुका थाप्लामा बाजेले गीर खेल्दै दसैँ >>>

प्रवासीलाई घरको सम्झना, गरिबलाई दशै होइन दशा (योगेन्द्रमिलन छन्त्याल)

प्रवासीलाई घरको सम्झना, गरिबलाई दशै होइन दशा (योगेन्द्रमिलन छन्त्याल)

एउटै गाउँमा ३-४ वटा लिङ्गे पिङ्गहरु मच्चिदै होलान् । ठाउँ ठाउँमा विशेष मेलाहरुको आयोजना गरिदै होलान् । आयोजकहरु मेलालाई राम्रो बनाउन योजना बनाउदै होलान् । युवायुवतीहरु मेला आउने दिन गन्दै होलान् । बेसीमा धान झुलेका होलान्, खेतमा मकै सुकेका होलान् । सबै किसानहरु खुशी भैरहको बेलामा ठ्याक्कै आईपुगेको छ यो वर्षको दशैं तिहार ! चिसो चिसो हावाले बारीको ढिकमा फक्रेका कोमल सयपत्री र मखमली फूललाई ढलमल ढलमल नचाइरहेका होलान् । गाउँघरका ढुङ्गे र खरले छाएका घरहरु सेतो कमेरो, रातो माटो र ब्यात्रीका कालो रङले सिङ्गारिएका होलान् । अलिक तल शहरी >>>

फर्क अब (मनोज काफ्ले ‘मनसुन’)

फर्क अब (मनोज काफ्ले ‘मनसुन’)

ए बैनी तिम्रो जोवन ढल्यो परदेशमा पसेर घरमा तिम्रा बाउआमा रुन्छन् डिलमा बसेर l फर्कन फर्क नबस मुग्लान सुन्दैछु नराम्रो परिवार साथमा बसेर बाचौं चाहना छ हाम्रो l(१)l न भनि गयौ परदेश जान्छु न खबर पठायौ भनेर भन्छन् बुढा बा आमा साह्रै नै सतायौ l खान र लाउन पुगेकै थियो मेला र पातले यो छाती बैनी फुटे झैँ दुख्छ सत्रुको बातले l(२)l छनअरे त्यहाँ फोनै फोन मायाँजाल हुर्काउने सुन्दरी काली भनेर तिम्रो बैंसलाई फुर्काउने l शेखको घर काँ हो काँ पर त्यो मरुभूमिमा गरेर काम छैन कि माम बस्यौ कि >>>

यमुनाकोजीवन संघर्ष र  डाक्टर यसोदा (इन्द्रेणी शर्मा ‘जलद’)

यमुनाकोजीवन संघर्ष र डाक्टर यसोदा (इन्द्रेणी शर्मा ‘जलद’)

कथा ´´सेबिका ,कस्तो छ बिरामीको प्रेसर अनि औषधी समयमा दिनु नि रगतको व्यबस्था भै सकेको छ , म भरे बेलुकी आउदा बिरामीको होश आउनु पर्छ नि ?´´ ´´हुन्छ डाक्टर यसोदाजी , म पनि आज छिट्टै निस्कने काम थियो बरु सुपे .शिला हुनुहुन्छ आज रातको ड्यूटीमा हजुरले एक पटक उहालाई खवर गर्नु हुन्छ कि? उहा आउनु भएन भने म बसुला नि ,´´ ´´ ओके ,म कल गर्छु के भन्नुहुन्छ ?´´ ल उहा आउनु हुने भयो तपाई जान सक्नुहुन्छ , थैंक्स डाक्टर यसोदाजी ,किन यति गंभीर देखिनु भएको हजूर ?यो मानिसको अनुहार >>>

कल्पनाको बास (खेम साम्पाङ्ग एकतप्पे)

कल्पनाको बास (खेम साम्पाङ्ग एकतप्पे)

कविता एकबारको कल्पना गरेर नियालिरहेछु संसारलाई अनि म कल्पनाको बास खोज्दै भौतारिरहेछु आफै तर कहिल्यै बास पाएन निद्राले काल्पनिक बास निद्रामै बसिरहेछु त्यसैबेला घेर्छ मलाई विप्लवको धुवाँले चारैतिरबाट । ती सुगन्धित धुवाँ आज २१ औं शताब्दीले गर्दा दुर्गन्धित भएछ कताकता असजिलो भयो मलाई संसार मसँग नमिलेको हो कि ! म संसारसँग … खै ! पत्तै भएन मलाई । उघि्रएको सुनसान रातसँगै काल्पनिक निद्रा सुतिरहेछु सुतौं भन्दै पटकपटक चुम्बन गर्छु बासलाई तर उसले पटक्कै मानेन मलाई काँचो निद्रासँगै त्यो रुमलिएको धुवाँले हो कि ! ग्वाङडोङको सास्रले घाँटी चिमोटिइरहेछ आज अनि त्यो >>>

मान बहादुर के सि (मुस्कान)

मान बहादुर के सि (मुस्कान)

सँगै जिउछौ सँगै मर्छु भन्नेहरु पराई हुँदा समालिनै गार्हो भयो पहाड पनि तराई हुँदा दुई मुटुको एउटै धड्कन चल्न पनि असजिलो आफ्नै मनको डेरा पनि अन्तै बसाई सराई हुँदा – सँगमटोल टि. न. पा. ७ कैलाली हाल: सिल्बासा, भारत

घाम नडुब्दै भेट्नु सखी! (दिप्स शाह)

घाम नडुब्दै भेट्नु सखी! (दिप्स शाह)

घाम नडुब्दै भेट्नु सखी! अन्धकारको के भरोसा जहाँ छाँया समेत मेटिन्छ त्यहाँ मायाको कती ग्यारेन्टी होला?? घामको बैजनी किरण तिम्रो मुहारमा पोतिँदाको आभा दुइआँखा भरि भरि नियालेर म त्यही आक्रिती मनको क्यानभासमा कोर्न सकुँ ताकी जिन्दगीका भयानक अन्धकारमा पनि देखिरहुँ तिमीलाई झल्मल सम्झनाको नियास्रो नेपथ्यमा, याचनै सम्झ बरु तर बिन्ती! घाम नडुब्दै भेट्नु सखी! अन्धकारको के भरोसा?? आजका लालिगुराँसे पलहरुले भोली विगत बनेर अवस्य चिमोट्नेछ चाउरिएका खुजुमुज्जे हृदयका भित्ताहरुमा, उसबेला सम्झनाका भर्र्याङ्गमा खुट्किला टेक्तै टेक्तै यिनै सिम्रिके घटनालाई वैशाखी बनाउँला उसोर वैशाखीले अंधेरोमा पनि हिँड्न सघाउला तर वैशाखी बनाउने त >>>

Page 4 of 10« First...«23456»...Last »